Als zes moeders

Als zes moeders


Column voor magazine JIJ.NL

Geef toe: als de minister-president met een bakfiets naar het Catshuis was gereden, zou ons land er nu anders uitzien.

Zeven weken lang hebben ze de kans gehad. Het is nu aan de moeders van dit land. Wij zijn het antwoord op de crisis.

We kunnen aan de zijkant staan, hoofdschuddend commentaar leveren op mislukte onderhandelingen of we kunnen besluiten dat het tijd is voor actie. Zoals de vrouwen in Estland ooit naar buiten gingen en arm in arm door de straten liepen, met niets meer dan hun stem en hun verbondenheid. Ze hadden geen tanks, geen wapens, geen messen noch stenen. Alleen hun stem en elkaar. Rusland trok zich terug. Deze vrouwen werden de vleesgeworden verandering.

We kunnen zoveel. Het zit in onze genen. In de prehistorie kwamen mannen af en toe het kamp binnen met een dood beest, maar de vrouwen brachten 70% van het voedsel binnen. Zaden, noten, vruchten werden door hen verzameld. Intussen verzorgden ze de kinderen, bouwden hutten en deelden hun wijsheid.

Die vrouwen, dat zijn wij.

Vandaag de dag zijn vrouwen de grootste economische macht. We geven 80% van het geld uit. Dat de economie überhaupt nog draait, is kortom aan ons te danken.

Elke vrouw in de top van het zakenleven heeft het me bevestigd: we vergaderen korter en nemen sneller beslissingen. Met zorg voor elkaar en een blik op de klok. Want er is nog een leven buiten de vergaderzaal.

Een moeder in crisis zorgt ervoor dat er een ‘yes we can’ gevoel in het gezin heerst. Dat haar kinderen kunnen studeren, de jongste die wat achter loopt naar voren wordt geschoven, haar partner vleugels krijgt. Terwijl ze zelf mogelijkheden creëert.

Als dit land wordt geleid door een echte vrouw, gaan we ons weer verbonden voelen. Dan kiezen we voor groei. Voor gezondheid. Goede voeding. Solidariteit. Dan krijgt iedereen zijn deel. Dan helpen we elkaar. Laat dat maar aan vrouwen over; we hebben altijd onze bezittingen, ons eten, talent, leven gedeeld.

We moeten niet alleen grote dromen hebben, mooie plannen, maar handen geven aan ons hart. Vandaag nog. Moeders zijn het zichzelf, hun gezin, de maatschappij verplicht.

Het is tijd voor de zonnige revolutie.


col1zcol2zcol3zcol4zcol5zcol6zcol7zcol8zcol9zcol10zcol11zcol12z