Grenzeloos Genieten

Grenzeloos Genieten


Column voor magazine ONKRUID

Voornemens zijn heerlijk. Vorige week hoorde ik tijdens een etentje bij vriendin Leontien dat slechts 3% van de mensen wereldwijd doelen stelt. En slechts de helft bekijkt ze gedurende dat jaar nog eens. Ik behoor tot die groep, simpelweg omdat het me enthousiast maakt. Ik ben er namelijk van overtuigd dat elke actie die je nu doet, je leven van morgen bepaalt. Dus kun je vandaag maar beter iets moois doen voor jezelf en voor anderen. En hoewel ik heus vele altruïstische doelen heb gesteld, staat grenzeloos genieten dit jaar ook op mijn lijstje. Op het gebied van eten bijvoorbeeld. En dat houdt voor mij niet in dat ik onbeperkt spareribs ga eten. Maar eerder: minder eten en meer betalen. Zodat wat er over je lippen komt met zorg is gemaakt. En ik dat met liefde door mijn keel kan laten glijden.

Het is vreemd. Dertig jaar geleden hebben we massaal het voedsel uit de handen van vrouwen getrokken en in de schoot gelegd van fabrieksdirecteuren, wetenschappers, marketeers en overheden. En vanaf dat moment eten we anders dan onze moeders en grootmoeders. Zetten zij nog aardappelen op tafel met frisse blaadjes sla, verse spinazie en mals stukje kip, wij leggen tegenwoordig ‘gezonde voedingsstoffen’ op het bord. We kijken of er wel genoeg Omega 3 in de halvarine zit. En wat is het gevolg van ons gedrag? We zijn vermoeider, zieker, dikker en minder goed gevoed. We eten ons vol met schuldgevoelens.

Vorig jaar ontmoette ik de Amerikaanse journalist Michael Pollan die hier onderzoek naar deed en hij bevestigde: elke vrouw weet intuïtief wat goed voor haar is. Dus het is absurd dat we juichend de macht in de keuken uit handen hebben gegeven. Waardoor marketeers nu bepalen wat er op ons bord ligt.

Hoe we met eten omgaan, is een typische uitwas van deze tijd waarin we alles van elkaar scheiden en geen eenheid meer zien. Professor Wilhem Wundt beweerde aan het einde van de negentiende eeuw dat de ziel niet bestaat. Volgens hem was de mens niet meer dan een lichaam met stof als enige substantie. Het lichaam werd ontzield. We werden een machine die kapot kon gaan en waarvan je dan simpelweg wat onderdelen moest vervangen. De bezieling verdween om plaats te maken voor ratio. Met als gevolg dat de twintigste eeuw de meest oorlogszuchtige ooit was. Mensen gingen zichzelf, dieren, planten en de aarde zien als een omhulsel zonder bezieling; waarmee je dus kon doen wat je maar wilde. Het ooit zo holistische wereldbeeld viel uiteen. En dat zie je ook weer terug op je bord. Alles viel uit elkaar in voedingsstoffen. En wie heeft daar nu trek in?

Laten we weer eens teruggaan naar de vrouwelijke wijsheid rond voeding, zodat we weer vol passie genieten van eten. En we zowel groenten uit eigen tuin bereiden, maar ook vol zinnelijk genot kiezen voor een chocoladetaartje. Zonder na te denken over calorieën, slechte vetten, tandbederf en dikke dijen. Grenzeloos genieten… Ik vind het nu al een van mijn beste voornemens ooit.


col1zcol2zcol3zcol4zcol5zcol6zcol7zcol8zcol9zcol10zcol11zcol12z